Archief van de ‘Training’ Categorie

Hoe kan ik mijn baasje aanleren om “apporteren” te spelen met mij?

Mensen vinden het heel leuk om dat met honden te doen, dus zal het niet veel moeite kosten om hen in die richting op te voeden.

Er is bij beide partijen wel een zekere natuurlijke neiging of aanleg voor vereist.

Mensen en honden die er graag hun gemak van nemen zijn in dit spel niet geïnteresseerd, evenmin als door geuren geobsedeerde honden; daarom is het moeilijker om een snuffel-grage bloedhond te leren apporteren dan een kwispelende labrador.

De benodigdheden voor dit spel dienen makkelijk geworpen te kunnen worden, en ze moeten natuurlijk goed en veilig in een hondebek passen. Tennisballen zijn ideaal, behalve voor de allerkleinste honden; ze zijn zacht en stevig en er valt nauwelijks een manier te bedenken waarop ze een verwonding zouden kunnen veroorzaken. Golfballen daarentegen zijn; hoewel qua afmetingen ideaal voor kleine hondjes; te hard, en als ze in de vlucht gevangen worden kunnen ze de tanden van de hond breken. Kongs zijn uitstekend omdat ze zo grillig stuiteren. Frisbees mogen alleen worden gebruikt bij honden met een gering gewicht; zwaargebouwde of te dikke honden kunnen spieren of gewrichtsbanden beschadigen bij het hoog opspringen om een voorbij zeilende frisbee te vangen.

De verstandige hond legt het geapporteerde voorwerp aan de voeten van zijn mens neer en verzoekt vriendelijk doch dringend of deze het opnieuw wil wegwerpen.

Als de hond een toegewijde kauwer is, moet hij aan een lange lijn en het object wordt dan slechts een klein eindje weggeworpen. Als dan de hond het niet terugbrengt maar er in plaats daarvan op gaat zitten kauwen, kan hij aan de lijn worden ingehaald en vervolgens met een hapje of een aai worden beloond wanneer hij het voorwerp afstaat De meeste honden hebben heel snel in de gaten dat het veel leuker is om te vangen en terug te brengen dan te vangen en te kauwen. Prijzende woorden zijn dan genoeg, en de opvoeding van beide partijen is voltooid.

Ik ben gek op touwtrekken, maar mijn mensen willen het niet meer met me doen omdat ik boos word als ik verlies. Zijn er andere leuke spelletjes die ik met hen kan spelen?

Touwtrekken is geen geschikt spel om te spelen met een dominante hond die altijd wil winnen, want iedere keer dat ze wint betekent een nieuwe kerf in de kolf van haar revolver en ze stijgt een stapje in de pikorde van de groep.

Dit soort activiteiten is wel geschikt voor een minder dominante hond, maar alleen als de mensen altijd winnen.

De beste spelen zijn die waarin de mens alles goed in de hand heeft. Eenvoudig en functioneel is verstoppertje spelen. Dit kan zowel binnen als buiten plaatsvinden. Een voorwerp of een persoon wordt verstopt en de hond dient vervolgens te gaan zoeken. Betreft het een voorwerp met een duidelijke geur, zoals een rubber speeltje, dan kan men ervan op aan dat de hondeneus het vindt, maar desondanks moeten mensen aanmoedigend beginnen te roepen zodra de hond in de buurt komt.

Het verstoppen van mensen is moeilijk maar ook heel leuk, want het stimuleert het hondebrein om uit te pluizen waar de slimmerik zich verstoken zou kunnen hebben. Dit is een uitstekende mentale oefening voor het dier, die tezelfder tijd haar positie als lid van de groep bevestigt.

Wat zijn de beste soorten halsbanden, tuigen of lijnen voor mij?

De garderobe van een hond varieert met leeftijd, ras en algemeen gedragspatroon.

Ronde leren halsbanden zijn uitstekend omdat ze de haren van de nek niet beschadigen; zachte nylon halsbanden zijn bijna even goedmoedig  voor de pels.

Slecht gemaakte platte leren halsbanden met scherpe randen laten de vacht in de nek plaatsmaken voor kale plekken, evenals zware metalen halsbanden.

Een halsband moet zo strak zitten dat twee mensenvingers er nog onder kunnen.

Aan de halsband dient de hond de noodzakelijke identificatie te dragen zoals naam, telefoonnummer en, waar de wet dit voorschrijft, gegevens omtrent vaccinatie.

Een tuig is soms beter dan een halsband, vooral voor rassen met een dikke nek zoals mopshonden, of voor Yorkshire terriërs, die vaak een gevoelige luchtpijp hebben.

Er zijn speciale uitrustingen voor baldadige of onberekenbare honden, waarbij de lijn zodanig aan het tuig is aangebracht dat er geen spanning op de nek komt te staan, maar bij een onverwachte sprong voorwaarts de neus van het dier omlaag wordt getrokken en de kaken gesloten.

Afrolbare lijnen zijn beter dan vaste, mits de mens er op de juiste manier gebruik van maakt.

Onderweg van en naar het speelterrein moeten deze lijnen kort gehouden worden, maar eenmaal aangekomen op de plaats van bestemming kunt u de lijn rustig afrollen, waardoor de hond veilig op avontuur kan.

Een goed getrainde en verstandige hond kan dan zelfs helemaal van de lijn af.

Onlangs vernam ik dat er mensen zijn die puppypartijtjes houden. Wat doen de puppy’s op zo’n partijtje?

Een puppypartijtje is eigenlijk een soort professioneel gedreven hondenkleuterschool.

Op die kleuterschool leren puppy’s om te gaan met andere pups, hoe ze moeten omgaan met mensen, en hoe ze hun zintuigen moeten gebruiken.

Alleen heel jonge honden, gewoonlijk onder de zestien weken, worden bij deze gelegenheden toegelaten, terwijl elke hond wel door de eigen mens wordt vergezeld.

Soms organiseren dierenartsen deze gebeurtenissen, en die geven er dan meestal een wat meer academisch klinkende naam aan zoals ‘Socialiseringsklas voor jonge hondachtigen’, maar de doelstelling blijft dezelfde. Pups die uit hun oorspronkelijke nest zijn weggehaald worden wekelijks samengebracht met andere pups in dezelfde omstandigheden, zodat ze kunnen doorgaan met het van elkaar leren van jonge-hondengedrag.

Oudere honden zijn uitgesloten omdat die de bijeenkomsten zouden gaan domineren.

Bij elke wekelijkse bijeenkomst leren de pups sociale vaardigheden die des honds zijn; een daarvan is hoe ze op een natuurlijke wijze de kracht van hun beet moeten doseren. Ze spelen met andere pups die, met gebruikmaking van begrijpelijke hondetaal, de bijter duidelijke maken wanneer hij te hard bijt.

Ook mensen nemen actief aan deze puppypartijtjes deel. Ze brengen snacks mee en geven die aan andere pups als die een bevel als ‘Zit!’  keurig opvolgen. Dit leert de pups dat vreemdelingen heel aardig kunnen zijn en ook gehoorzaamd moeten worden. Pups kunnen aan deze evenementen deelnemen zodra ze voor het eerst bij de dierenarts zijn geweest en gezond en in goede staat zijn bevonden.

Hoeveel dagelijkse lichaamsbeweging moet ik hebben?

De hoeveelheid benodigde lichaamsoefening voor een hond hangt onder meer af van ras, leeftijd en jeugdervaringen.

Het heeft niet te maken met zijn grootte; sommige grote of zelfs reusachtige honden hebben minder lichaamsbeweging nodig dan middelgrote, kleine of piepkleine honden.

Zodra een hond eenmaal heeft geleerd om op bevel te komen of te blijven zitten, kan hij in staat worden gesteld zijn dagelijkse lichaamsbeweging te nemen zonder aan de lijn te hoeven.

Honden zijn toegewijde en nauwlettende waarnemers van de natuur. Als hij de kans krijgt geeft vrijwel iedere hond er de voorkeur aan zijn dagen buiten door te brengen en ze te vullen met het luisteren naar vogels, het in de gaten houden van langskruipende torren en het snuffelen aan ieder geurtje dat op de bries aandrijft.

Net als sommige mensen gedragen sommige honden zich alsof ze enige afstand nemen van de rauwe werkelijkheden des werelds, alsof zijzelf van een hogere en meer beschaafde rangorde zijn.

Andere honden zijn meer ordinair in hun wensen: hebben zij de keus tussen geurig gras of een warme sofa om de uren des levens op door te brengen, dan prefereren zij de sofa. Deze hondse huismussen hebben niet minder lichaamsoefening nodig dan hun grasminnende verwanten: beide groepen dienen elke dag hun hele lichaam te bewegen, bij voorkeur in de vorm van hollen.

In het ideale geval bezoeken honden steeds andere plaatsen voor hun lichaamsoefeningen, omdat een nieuwe omgeving stimulerend werkt. Nieuwe aanblikken, geluiden en geuren zijn opwindend. Mensen moeten echter wel voorzichtig zijn bij het van de lijn laten van hun hond in zo’n vreemde omgeving.

Welke vroege training hebben mijn pups nodig zodat ze zullen opgroeien tot allround honden?

Vanaf zo jong mogelijke leeftijd dienen alle zintuigen van de pups geregeld te worden gestimuleerd.

Ze moeten in contact komen met verschillende diersoorten en met mensen van alle formaten. Ze moeten zowel per auto leren reizen als leren wandelen tussen groepen mensen.

Zo nu en dan moeten ze een paar uur alleen worden gelaten, maar ze moeten ook worden uitgenodigd op mensenpartijtjes. Hoe meer ervaringen ze opdoen tussen hun geboorte en ongeveer hun twaalfde week, hoe beter hun hersenen zich zullen ontwikkelen en hoe groter het aantal verbindingen tussen de hersencellen zal zijn.

Puppy’s kunnen hun moeder niet uitkiezen, en juist hun moeder brengt een heel scala gedragspatronen over op haar pups. Onzekere moeders zullen met meer waarschijnlijkheid jankende puppy’s produceren, terwijl strenge moeders hun nageslacht daarentegen tot meer introverte karakters zullen opvoeden.

Het grootste verschil tussen vroege hondejeugd en vroege mensenjeugd is dat pups bij hun moeder worden weggehaald en opgevoed door een geheel andere soort. Dit heeft het nadeel dat het natuurlijke leerproces erdoor wordt verstoord; het voordeel is dat mensen puppy’s veel meer kunnen leren dan hun eigen moeder. Vroege stimulatie van de zintuigen betekent dat de hond op latere leeftijd minder makkelijk zal schrikken van nieuwe of ongebruikelijke dingen. Om deze reden zijn in de stad grootgebrachte honden meestal minder bang voor vreemden of vreemde situaties dan die welke op het platteland zijn opgegroeid. De allround hond moet zijn levenslessen leren; onder supervisie van zijn mensen; zodra hij er maar aan toe is.

Kan speelgoed inderdaad een intellectuele stimulans vormen?

Goede speeltjes verstrekken zowel mentale als fysieke stimulans, en de beste speelgoederen zijn die welke de werkelijkheid nabootsen.

Ballen, frisbees en die excentrische voorwerpen die alle kanten uitstuiteren, de zogenaamde ‘kongs’, zijn prachtige ‘prooi-speelgoederen’. Net zoals honden een potentiële maaltijd achterna gaan, volgen zij deze voorwerpen zodra die trachten te ontsnappen. De meest realistische ontsnappers zijn kongs. Door hun wonderlijke vorm stuiteren ze volkomen onverwacht alle kanten op, net als een konijn doet bij het vluchten. Dit verschaft de hond een levensechte oefening, want in plaats van simpelweg in een rechte lijn te hollen moet hij oplettend iedere beweging volgen.

Speeltjes die piepen zijn geschikt om dood te maken. De hond bespringt meestal zo?n stuk speelgoed en geeft het een korte, felle knauw; precies zoals hij bij een muis zou doen.

Hard speelgoed, zoals nylon ringen en zadelleer, zijn om op te kauwen, hetgeen tanden en tandvlees in conditie houdt. De voorste snijtanden schrapen, de grote hoektanden houden vast en de kiezen aan de zijkant malen. Slechts weinig honden krijgen de kans om deze natuurlijke dingen te doen met hun voedsel, omdat dit meestal uit een pak of blikje komt. Een bijkomend voordeel van dit soort speelgoed is dat het lichamelijke vaardigheid bijbrengt. Honden worden zo handig met hun voorpoten dat mensen soms zouden zweren dat ze duimen en vingers hadden.

Tenslotte zijn er dan de touwtrekachtige spelen. Mensen vinden dat ontzettend leuk, niet beseffend dat de hond dit spelletje niet speelt vanwege de intellectuele stimulans maar om te winnen, en zo zijn superioriteit ten opzichte van zijn menselijke tegenspeler te tonen. Alle speelgoederen zijn eigendom van de mens, en vooral dingen waaraan getrokken wordt moeten aan het eind van het spel absoluut in handen van de eigenaar belanden.

Mijn baasjes willen mij door training agressief maken. Hoe gaan ze dat doen?

Soms wordt nog de primitieve methode van het toebrengen van pijn gebruikt om honden agressief te maken. Door de hond pijn te doen bereiken de mensen dat de hond die pijn gaat associëren met datgene waartegen hij zich agressief moet gaan opstellen. Dit is de manier waarop honden wordt aangeleerd met elkaar te vechten.

Sommige mensen gebruiken dezelfde manier om honden agressief te maken tegen onbekenden.

Meer verlichte trainers, en dat omvat ook de meeste politiekorpsen, trainen honden om op bevel agressief te blaffen, en te apporteren in plaats van aan te vallen. In eerste instantie leert de hond een (vaak armvorming) voorwerp terug te brengen. Hij doet dit enthousiast en wordt beloond door zijn geleider. Stapsgewijs wordt hij verder getraind om de arm ook terug te brengen als er nog een mens aan vastzit Op bevel springt de hond naar de arm, haalt hem naar de grond waar er makkelijker mee gewerkt kan worden, en probeert hem vervolgens naar zijn geleider te slepen. Het voordeel van ‘Apport!’ om een hond agressief te maken is dat die agressie altijd binnen bereik is, en door de geleider ogenblikkelijk kan worden in- of uitgeschakeld. En omdat het geen echte aanvallende agressie is, is de hond veilig met mensen zolang hij niet het bevel krijgt te apporteren.

Natuurlijk moeten politiehondengeleiders ook hun eigen ego bevredigen, dus gebruiken ze vaak een woord als ‘Grijp!’ in plaats van ‘Apport!’, maar dat is slechts een kwestie van semantiek.

Hoe kan ik mij het beste verzetten tegen de discipline bij trainingen?

Zowel beloning als discipline worden gebruikt bij het trainen van honden.

Voedsel en fysiek contact zijn de belangrijkste beloningen, terwijl sociale isolatie en boze woorden geschikte straffen zijn. Een enkele keer, maar dat is heel zeldzaam, wordt lijfstraf toegepast In vrijwel alle gevallen is het in het belang van de hond zelf om toe te laten dat hij getraind wordt, doodeenvoudig omdat goedgetrainde honden een veiliger en zekerder leven leiden. Voedsel is een stimulerende beloning – zo krachtig dat sommige honden zo hun best doen om het te krijgen, dat ze gewoon vergeten dat ze worden getraind! In zulke gevallen moet aanraking worden gebruikt als beloning. Verschillende aanrakingen hebben verschillende betekenissen.

Een simpel klopje of aaitje is voldoende om een hond te belonen voor goed werk. Prijzende woorden zijn ook geschikt, maar maken minder indruk dan voedsel of aanraking. Het positieve gebruik van beloningen is een veel betere manier om honden te trainen dan het gebruikmaken van bestraffende discipline.
Wanneer honden echter gedragsstoornissen vertonen kan discipline noodzakelijk zijn. Lakenswaardig gedrag zoals het achternazitten van schapen kan slechts worden veranderd door disciplinaire maatregelen die krachtiger zijn dan de kick die de hond van het schapenjagen krijgt. Dit is een van de zeldzame gelegenheden waarbij, na het inwinnen van professioneel advies, de mensen een elektrische halsband bij hun hond kunnen proberen.

Voor minder ernstige vergrijpen zijn boze woorden, het laten schrikken van onverwachte geluiden, of lijfelijke isolatie voor maximaal twee minuten zeer effectieve en vaak bijzonder werkzame methoden om de training kracht bij te zetten.

Advertenties