Archief van de ‘Verzorging’ Categorie

Waarom laten mijn mensen mij geen lichaamsbeweging nemen? Ze zeggen dat ik niet van mijn lijn af mag voordat ik volwassen ben.

Mensen maken zich vaak overbodig zorgen dat een pup zichzelf schade zal berokkenen als hij op jonge leeftijd te veel lichaamsbeweging krijgt.

Zolang deze activiteiten niet extreem zijn, is er geen reden waarom hij niet van de lijn mag om zich over te geven aan typisch puppy-achtige baldadigheid.

Wolvenjongen doen dit ook, en ondervinden er geen nadeel van.

Er is een voorzichtige uitzondering en die betreft reusachtige, snelgroeiende rassen als Sint Bernhard en Deense doggen. Deze rassen groeien onnatuurlijk snel. Veel mensen denken ten onrechte dat deze honden geen ontlijnde lichaamsoefening mogen hebben totdat ze volwassen zijn. Dat is niet waar. Hun snelle groei maakt hen kwetsbaar voor beenderproblemen, maar vermijding van lichaamsbeweging is niet het juiste antwoord. Deze honden hebben een evenwichtig dieet nodig met niet te veel maar ook niet te weinig calcium en fosfor. Vlees bevat veel fosfor en weinig calcium. Fosfor verhindert de opname van kalk in de botten waar het zo noodzakelijk is, dus een fosforrijk dieet is slecht voor alle honden maar vooral voor de snelst groeiende. Een dieet dat net iets meer kalk dan fosfor bevat, gecombineerd met vitamine D, zorgt voor een goede botontwikkeling.

Zolang een pup goed gevoed wordt, kunnen zelfs reuzerassen dagelijks van hun lijn af om een redelijke hoeveelheid lichaamsbeweging te nemen.

Ik ben nog nooit een hondsdolle hond tegengekomen. Is die vaccinatie wel nodig?

Jazeker. 

25 jaar geleden kwam hondsdolheid nog vrij regelmatig voor. Het is juist die effectieve vaccinatie waardoor de ziekte thans in grote delen van de wereld praktisch niet meer voorkomt.

Waar vaccinatie niet als routine wordt uitgevoerd blijft hondsdolheid een oorzaak van ziekte en dood.

De waarde van een routinematige vaccinatie in plaatsen waar het virus voorkomt ligt voor de hand. Inenting beschermt honden zowel als mensen.

Maar er zijn vele andere ziekten, lokaal of nationaal, waartegen een hond kan worden beschermd.

Leptospirose wordt overgebracht door ratte-urine. Ieder jaar sterven er mensen en honden aan, maar vaccinatie kan het makkelijk voorkomen. Parvovirus kwam bij honden niet voor tot in de late jaren zeventig, toen het plotseling overal ter wereld toesloeg en complete nesten uitroeide. Ook dit kan makkelijk worden beheerst met behulp van vaccinatie. Datzelfde geldt voor het hepatitis-virus en voor de minder belangrijke maar toch nog lastige kennelhoest.

Bescherming tegen al deze ziektes wordt gegeven in een enkel samengesteld vaccin.

Bij ziektes die in een bepaalde regio heersen kan het risico ook worden verminderd door vaccinatie.

Bordatelle, een kinkhoestachtige kennelhoest, en andere infecties die per seizoen of per regio optreden kunnen door routine-vaccinaties worden voorkomen. Het komt allemaal neer op de vraag wat wenselijker is, preventie of genezing. Vandaag de dag kiezen verstandige honden en mensen het eerste.

Waar komen al die kruipers die het heerlijk vinden om op en in mijn huid te leven, eigenlijk vandaan?

Mijten, luizen en vlooien komen van andere dieren, niet noodzakelijkerwijs alleen van honden.

Heel jonge, oude en minder gezonde honden hebben het meeste last van deze zwartrijders.

Demodex-mijten worden door de moeder vlak na de geboorte overgebracht op haar pups; ze bevinden zich in de haarfollikels van veel gezonde honden, maar in kortharige rassen als dobermanns en bull-terriërs vermenigvuldigen zij zich bijzonder snel en kunnen voor vervelende huidproblemen zorgen.

Het is vermoedelijk een niet goed functionerend afweersysteem van de hond dat deze diertjes toestaat zich zo snel te vermenigvuldigen, en daarom helpt routinematige behandeling met antiparasietenshampoo ook niet goed. Krachtiger middelen zijn vereist.

Schurftmijten kunnen worden overgenomen van andere dieren, waaronder ook andere honden. Vossen zijn een algemene bron en naarmate vossen steeds meer verstedelijken neemt het aantal schurftmijtgevallen bij honden toe. Deze mijten graven zich diep in de huid in, hetgeen de reden vormt waarom insektenbestrijdende shampoos meerdere weken achter elkaar moeten worden gebruikt.

Bijtende en zuigende luizen zijn ook een moederlijke gift. Ze duiden op een slechte hygiëne; ze leven op het huidoppervlak en kleven hun glimmende eitjes aan de haren vast. Ze kunnen net als vlooien makkelijk worden bestreden met een insektenbestrijdende shampoo of spray.

Hoe vaak moet ik in het bad?

Veel honden zijn gek op water.

Ze hoeven maar een modderpoel te zien of ze duiken erin. Deze honden begeven zich in iedere rivier, beek, meer of vijver die ze tegenkomen, vanwege het simpele genoegen van op z’n hondjes rondzwemmen.

Zwemmen wordt gewaardeerd, maar baden wordt doorstaan.

Het verschil is dat baden door mensen aan honden wordt opgedrongen. Wat de hond betreft vindt het bad niet plaats om schoon te worden, maar als teken van menselijke dominantie. Hoe gek ze ook is op water, ze haat het wanneer een duik haar opgedrongen wordt.

Honden mogen zwemmen zo vaak ze willen, maar baden in zeepwater moet worden beperkt omdat zeep en zeepachtige stoffen de natuurlijke oliën in de vacht afbreken.

Een bad is op z’n plaats als de hond stinkt of als de vacht zo smerig is dat er niets anders opzit.

De noodzaak voor zeepbaden vermindert naarmate de verzorging beter is. Honden die vaak worden geborsteld en gekamd hoeven zelden in bad, omdat de regelmatige verzorging vacht en huid in prima conditie houdt.

Rassen met lange, dunne vacht moeten vaker worden gekamd of geborsteld om vervilting van het haar te voorkomen, in het bijzonder achter de oren en tussen de poten. Hoewel likken nuttig is, hebben deze honden menselijke hulp nodig om zich effectief te verzorgen.

Hoe kan ik het best medicijnen innemen?

Medicijnopname door middel van een injectie is de betrouwbaarste manier en, vreemd genoeg, vaak ook de minst hinderlijke.

In bepaalde gevallen, zoals suikerziekte, is het ook de enige manier waarop medicijn kan worden toegediend. Insuline-injecties worden gegeven met een heel dunne naald onder de huid van de nek, een van de minst gevoelige delen van het lichaam.

Omdat het deel uitmaakt van de dagelijkse routine en niet bijzonder schokkend is, trekken de meeste honden zich er niets van aan. Veel mensen hebben een diepgewortelde afkeer van naalden. Ze willen op die manier geen medicamenten toegediend krijgen en daarom haten ze ook het idee om zelf op die manier medicijnen te verstrekken. Daarom zitten de meeste middelen in vloeistof, capsule of tablet.

Menselijke voorkeuren worden echter niet noodzakelijkerwijs gedeeld door hondachtigen. Sommige honden vinden het oraal innemen van medicijnen de gemeenste marteling die mensen voor hen hebben uitgevonden. Ze klemmen hun kaken stevig dicht, en als ze al bereid zijn de bek te openen dan willen ze die nog wel eens sluiten rond de vingers die de medicijn toedienen.

Vloeistoffen kunnen nog moeilijker zijn, vooral als ze de hondebek ingevoerd worden met een lepel. Plastic spuitjes zijn in zo’n geval handig. Het met de medicinale vloeistof gevulde spuitje wordt voorzichtig leeggespoten in de hondebek, waarbij er goed op wordt gelet dat er niets in de luchtpijp terechtkomt.

Capsules en pillen leveren weer andere moeilijkheden op. Vooral kleine honden schijnen merkwaardige ruimten in hun bek te bezitten, waarin ze pillen urenlang kunnen verbergen alvorens ze uit te spugen. Speciale plastic pillenduwers kunnen worden gebruikt, maar die methode kan gevaarlijk zijn. De voorkeur gaat uit naar het verstoppen van de medicijn. Met stukjes vlees doe je wonderen, evenals met brokjes kaas, hoewel sommige antibiotica niet samen met zuivelprodukten gegeven moeten worden.

Als een hond niet eet maar toch zijn medicijn moet hebben, is er geen alternatief dan zijn bek te openen, kop achterover, en het gehate object zover mogelijk in de slokdarm te mikken. Vervolgens houden wij de bek dicht en masseren de keel.

Droge pillen kunnen worden gesmeerd met plantaardige olie. Ook kan men een paar druppels water in de dichtgehouden bek spuiten. Een lik over de neus betekent dat het medicijn naar binnen is. Omdat honden altijd op bevel moeten ‘komen’, dienen mensen dit bevel nimmer te geven voor iets onplezierigs als het toedienen van een pil.

Mijn neus is soms nat en soms droog. Maakt dat iets uit?

Helemaal niet.

De toestand van de neus is afhankelijk van wat de hond doet of zojuist heeft gedaan, alsmede van weer en klimaat.

Slapende honden hebben vaak een droge neus; bij het ontwaken rekken ze zich gewoonlijk uit en likken vervolgens de neus.

Een natte neus is nuttig omdat geurmoleculen in het vocht gevangen raken, en vervolgens worden geïnhaleerd in de neusholte zelf of in het vomeronasaal orgaan waar seksgeuren worden geanalyseerd.

Als honden hun lichaamsoefeningen doen zijn hun neuzen gewoonlijk nat, omdat lichaamsbeweging voor de huishond het equivalent is van jagen, waarbij het vermogen tot ruiken op z’n best moet zijn.

Honden kunnen niet zweten zoals mensen, en bij warm weer kan het bezit van een vacht heel hinderlijk zijn. Hijgen elimineert overtollige warmte en vocht, en ook hier kan de neus enigszins helpen. Vocht op een natte neus verdampt, en het lichaamsdeel zelf is heet of koud al naar gelang de omgevingstemperatuur. Hetzelfde geldt binnenshuis.

De enige omstandigheid waaronder de toestand van de neus belangrijk is, is als de hond koorts heeft. Een koude, natte neus duidt doorgaans op de afwezigheid van koorts. Een hete, droge neus kan normaal zijn, maar kan ook op een hoger dan normale lichaamstemperatuur wijzen. Het is alleen belangrijk als de hond andere tekenen van ziekte vertoont.

Is nagelbijten echt zo slecht voor honden?

Nee hoor, zolang een hond er niet zoveel afknaagt dat ze gaan bloeden; maar dat komt eigenlijk meer bij mensen voor dan bij honden.

Middelgrote en grote honden verslijten hun nagels op een natuurlijke manier, en hoeven ze niet af te bijten totdat ze ouder worden en de nagels te ver doorgroeien.

Heel kleine honden daarentegen wegen zo weinig dat zonder regelmatige verzorging hun nagels veel te lang worden en problemen gaan opleveren met lopen en rennen.

Een typische nagelbijter gaat eenvoudig liggen en knabbelt op zijn klauwen om de scherpe punten eraf te bijten. Sommige bijters liggen op hun rug, en gebruiken de ene poot om de andere vast te houden tijdens het verzorgingsproces. Maar de meeste honden hebben menselijke hulp nodig.

Bij alle pups moeten de nagels worden geknipt als ze tussen de acht en twaalf weken oud zijn. Alleen de scherpe punt wordt van de nagels afgeknipt. Dit gaat het beste met een nagelknipper die als een guillotine werkt Nagelschaartjes die de nagels tussen twee bladen afsnijden kunnen pijn veroorzaken bij nagels die dik zijn, zoals op latere leeftijd het geval is.

Binnenin de nagel bevindt zich levend weefsel, en dat bloedt en doet pijn als het per ongeluk wordt stukgeknipt. In glanzend witte nagels kun je het goed zien en vermijden, maar bij zwarte nagels is de levende kern onzichtbaar. Alle nagels die bij het lopen gewicht dragen ondervinden slijtage, maar hubertusklauwen hebben activiteit noch functie, zodat ze het meest in de gaten gehouden moeten worden; vooral bij rassen als de Pekinees waar ze vaak rondgroeien tot ze de huid doorboren en naar binnen dringen.

Alle nagels moeten maandelijks worden geïspecteerd en verzorgd.

Moet ik een speciale shampoo gebruiken om van mijn lichaamsgeur af te komen?

Honden moeten shampoos en conditioners gebruiken die zijn aangepast aan de aard, dichtheid en lengte van hun vacht.

Als een witharige foxterriër zijn naam eer wil blijven aandoen moet hij het gebruik van conditioners vermijden, terwijl een zijdeachtige terriër er juist na iedere shampoo-beurt een moet gebruiken.

Als een hond fit en gezond is, hoort hij geen onaangename lichaamsgeur te hebben. Geregeld borstelen en kammen verdrijft de meeste luchtjes.

Als de hond erg ruikt is er meestal een specifieke oorzaak, zoals een oorontsteking of een ontsteking van de lipplooien, oorzaken die behandeling vereisen.

Algemene lichaamsgeur houdt verband met dieet, maar hondegeur wordt ook versterkt als de olieproducerende klieren die zijn vacht glanzend en waterdicht houden overwerk verrichten. Als dit gebeurt wordt zijn vacht olieachtig of krijgt hij roos, en moet worden behandeld met een anti-roosshampoo. Selenium, koolteer en benzoyl peroxide shampoos mogen worden gebruikt, maar zink pyrithion, dat voor mensen heel geschikt is, kan bij frequent gebruik voor de hond gevaarlijk zijn.

Als alternatief voor conditioners kan de hond zogenoemde humectanten op z?n vacht gebruiken. Deze bevorderen de soepelheid van de huid en verminderen roos zonder de vacht olieachtig te maken. Ze kunnen zo vaak als nodig is worden gebruikt.

Advertenties