Archief van de ‘Ziekten en kwalen’ Categorie

Zijn de alternatieve geneeswijzen zoals homeopathie en acupunctuur alleen geschikt voor mensen, of kan ik er ook baat bij hebben?

Alternatieve geneeskunst is ook geschikt voor honden, maar verwacht geen wonderen aan de lopende band.

Het zijn veilige en mogelijk ook zinvolle en heilzame behandelingen voor chronische kwalen.

Maar in geval van een acuut probleem zoals een ernstige infectie, is het onverantwoord om te vertrouwen op de onbekende waarde van een alternatieve geneeswijze wanneer conventionele medicamenten; zoals bij die infectie een antibioticakuur; met zekerheid resultaat zullen hebben.

Alternatieve geneeswijzen zijn het best op hun plaats waar conventionele geneeskunst faalt.

Acupunctuur, hoe het dan ook moge werken, kan pijn helpen verminderen waar andere methoden hebben gefaald.

Kruidenmedicijnen zijn zonder enige twijfel heilzaam bij vele kwalen. Tenslotte werd wilgebast al door de Noordamerikaanse Indianen gebruikt om pijn te stillen lang voordat men er aspirine uit begon te vervaardigen.

Homeopathische middelen zoals arnica en hypericum doen zeker geen kwaad en waarschijnlijk zelfs goed, bij het voorkomen of behandelen van kneuzingen en weefselbeschadigingen.

Goede verzorging is een van de belangrijkste factoren bij het medisch behandelen van mensen en honden.

Het grote voordeel van alternatieve vormen van medicijn is dat ze meestal worden toegediend met groot enthousiasme. En wanneer een behandeling aldus wordt uitgevoerd doet het er niet toe of de patiënt een twee-of een viervoeter is, want hij weet dat hij gewenst en bemind is. Dat alleen al bevordert een snellere genezing.

Hoe kan ik het beste mijn angst en paniek bij het bezoeken van de dierenarts onder controle houden?

De eerste indruk bepaalt alle latere, en daarom is het heel vervelend dat de allereerste keer dat een hond bij de dierenarts komt gewoonlijk is om een injectie te krijgen.

Dit is een onvermijdelijke onaangenaamheid, dus verder moet het bezoek zo plezierig mogelijk worden gemaakt.

Vaak is de hond al bang omdat hij net voor het eerst van zijn leven in een auto heeft gereden, er mensen om hem heen zijn die hij niet kent, en hij van andere dieren geluiden waarneemt die duiden op ongemak of gevaar. In het beste geval heeft de dierenarts een schoon terreintje waar de pup kan worden neergezet om weer wat stevig op de trillende pootjes te komen. Hij zal waarschijnlijk meteen zijn blaas willen ledigen, en als hij bovendien een snoepje ontvangt om aan te snuffelen en van te smullen, is de eerste indruk toch tamelijk positief.

Mensen brengen vaak hun eigen angst voor dokters- of tandarts-bezoek op hun hond over.

Zelfs heel jonge pups zijn zeer gevoelig voor de manier waarop mensen zich gedragen. Hondebezitters maken zich vaak onnodig zorgen dat de dierenarts hun zal vertellen dat die nieuwe pup maar niks is, helemaal vol zit met parasieten, vier linkervoeten heeft of in feite een vermomde rat is. Zij vrezen ook dat de pup bang zal zijn of pijn zal lijden. De jeugdige pup pikt die gevoelens van zijn eigenaar feilloos op en wordt op zijn beurt ook nerveus.

Mensen moeten zich zo ontspannen mogelijk gedragen als ze met hun hond naar de dierenarts gaan. Eenmaal op de onderzoektafel moet de hond op zijn eigen niveau worden benaderd. Hij moet in staat zijn naar de dokter toe te lopen en hem te onderzoeken.

Wanneer dit heeft plaatsgevonden worden de rollen omgedraaid en onderzoekt de dokter de hond. Sommige honden vinden injecties pijnlijker dan andere.

Rassen als labradors hebben vaak nauwelijks in de gaten dat er iets gebeurd is, terwijl Cavalier King Charles spaniels moord en brand schreeuwen alsof het einde der wereld daar is. Aangezien de meeste honden zich niet op twee dingen tegelijk kunnen concentreren, is dit het juiste moment om de aandacht met een versnapering af te leiden. De injectie wordt toegediend juist als de pup bezig is zijn nieuwverworven snoepje te besnuffelen of op te eten. Als deze eerste gang naar de dierenarts prettig is, zijn toekomstige bezoeken makkelijker.

Thuis kunnen mensen de bek van de hond openen, in z’n oren gluren, tussen z?n vacht neuzen, zijn staart optillen en hem op andere dierenartsachtige wijze ‘onderzoeken’. Deze gewenning is heel belangrijk, want makkelijke honden worden grondiger onderzocht, waardoor de diagnose sneller en makkelijker gesteld kan worden.

Waarom steek ik mijn hubertusklauw in mijn oor om deze dan af te likken?

De meest waarschijnlijke oorzaak wordt gevormd door oormijten, hoewel ook ademhaling- en voedselallergie irritatie en oorsmeer-produktie kunnen bevorderen, evenals vreemde voorwerpen zoals graszaden in de gehoorgang.


Oormijten of graszaden of allergische reacties veroorzaken zwelling en smeerproduktie, waarna bacteriën, gisten en schimmels hun kans waarnemen.

Dit zijn de veroorzakers van de geur, maar ze vormen niet de primaire oorzaak.

Hoewel hubertusklauwen vaak worden verwijderd als de pups nog maar een paar dagen oud zijn, zijn ze heel handig om in het hondeoor te peuteren. Smeer, mijten, mijtenontlasting en bacteriën creëen een stinkende soep die de meeste honden heerlijk vinden, maar mensen smerig.

Pups hebben de grootste kans op oormijt als afscheidscadeautje van hun moeder, maar sommige rassen hebben er ook op latere leeftijd meer last van dan andere.

Honden met haargroei in de gehoorgangen zijn voorbestemd tot oorklachten, omdat de normale oorsmeerproduktie in de haren blijft hangen, en aldus een ideale kweekgrond vormt voor bacteriën.

Om deze reden moet het haar geregeld uit de gehoorgangen geplukt worden. Honden met opmerkelijke hangoren, vooral die met zwaarbehaarde en zwaarhangende flaporen zoals cocker spaniels, hebben grote kans op oorproblemen vanwege de slechte luchtcirculatie en de hoge vochtigheidsgraad in de oorkanalen.

Ongedierte gedijdt in een warm klimaat. Geregeld scheren van de binnenkant van de flaporen vermindert de kans op oorklachten.

Hoe geraak ik van die vervelende wormen af die jeuk aan mijn achterwerk veroorzaken?

Lintwormsegmenten veroorzaken een jeukend achterwerk doordat ze naar binnen en naar buiten kruipen en daarbij irritatie opwekken.

Andere bij honden voorkomende wormen zoals rond-, mijnwormen en zweepwormen blijven gewoonlijk dieper in het lichaam, waar ze aanzienlijke schade kunnen veroorzaken maar geen jeuk.

Om gastheer van een lintworm te worden moet een hond een worme-eitje nuttigen. Dit gebeurt meestal door het naar binnen werken van een vlo die al zo’n eitje bij zich draagt .

Ongekookte vis kan een bron van lintwormen zijn, en ook in slachtafval van schapen, geiten, varkens, rundvee en zelfs kangoeroes kunnen zich lintwormeitjes bevinden.

In de ingewanden ontwikkelt het ei zich tot een volwassen worm die, als het de gewone door vlooien overgebrachte soort is, met eitjes gevulde segmenten loslaat die zich uit de anus van de hond naar buiten wurmen. Eenmaal in de buitenwereld worden deze eitjes gegeten door vlooielarven, de larven worden vlooien, de hond krijgt deze bij het likken van zijn pels naar binnen, en de levenscyclus van de lintworm begint aan een nieuwe ronde.

Andere wormsoorten zijn of uit het leefmilieu van de hond afkomstig of ze zijn een cadeautje van de moeder aan de nog ongeboren pups. Ze veroorzaken zelden anale irritatie, maar soms worden ze opgebraakt of uitgepoept.

Alle wormen kunnen worden gedood door geregelde wormenkuren en regelmatig ontvlooien.

Drachtige teefjes moeten vaak tegen wormen worden behandeld, puppy’s moeten die behandeling enkele malen in de eerste paar weken van hun leven ondergaan, en alle andere honden ten minste tweemaal per jaar.

Ik moet naar de dierenarts voor een operatie. Is narcose gevaarlijk, en doet zo’n operatie pijn?

Er is een statistisch gevaar verbonden aan narcose, en operaties zijn net zo pijnlijk voor honden als voor mensen, maar beide problemen kunnen worden verminderd door goede zorg en gezond verstand.

Voor de narcose moet een hond vasten. Dit vermindert de kans op braken terwijl ze in slaap zijn. Ze moeten ook volledig onderzocht worden, in het bijzonder hart en longen.

Soms, als er enige reden voor bezorgheid is, moeten bloedtests worden gedaan voorafgaand aan een narcose, om te zien of lever en nieren normaal functioneren. Als er afwijkingen zijn, dan kan de methode van anesthesie worden aangepast.

Veel anesthetica hebben ook een enigszins pijnstillende werking maar in principe kan iedere operatie pijnlijk zijn, in het bijzonder in lichaamsholtes en botten.

Pijnstillers moeten gulhartig worden toegediend, niet alleen wanneer de hond zegt dat hij pijn heeft.

De meeste honden herstellen sneller dan de meeste mensen van een operatie. Ze hebben geen abstracte psychologische problemen, en dat is waarom ze zo snel genezen. Het is echter belangrijk om de pijn niet volledig weg te nemen. Pijn is het middel waarmee het lichaam zichzelf waarschuwt om het rustig aan te doen. Enig licht ongemak na de operatie is nuttig, omdat het de hond rustig houdt en postoperatieve complicaties voorkomt.

Waarom valt men haar zo snel uit en heb ik zoveel jeuk?

Je bent de enige niet want jeuk is de meest voorkomende reden waarom honden een dierenarts bezoeken, en geloof het of niet: vlooien zijn vaker de oorzaak van jeuk dan alle andere oorzaken bij elkaar.

Benader het probleem op een systematische manier.

Kijk eerst of er vlooiebeten zijn. Jeuk wordt niet veroorzaakt door de vlooien zelf, maar door het speeksel dat zij achterlaten bij het nuttigen van de maaltijd.

Hoewel vlooien de meest algemene oorzaak zijn van jeukerige huidziekten, kunnen andere huidparasieten zoals oormijten, huidmijten en luizen net zo irritant of zelfs nog erger zijn.
Huidinfectie is ook heel vervelend. Schimmelkwalen, in het bijzonder dauwworm, zijn hoogst irritant, terwijl oppervlakkige of diepe bacterie-infecties bij bepaalde rassen als cocker spaniels en golden retrievers verhoudingsgewijs vaker voorkomen dan bij andere.
Allergie voor natuurlijke componenten in het milieu zoals gras of zelfs voedsel veroorzaakt een jeukende huid, en dan zijn er natuurlijk planten als brandnetels die behalve mensen ook honden de kriebels kunnen bezorgen.
Tenslotte zijn er de zeldzamer oorzaken. Een slechte bloedcirculatie in de lever of problemen met de filtering der nieren kunnen zich uiten in een jeukerige huid.

Natuurlijk variëren de behandelingen aanzienlijk, en daarom is het zo belangrijk om precies vast te stellen wat de oorzaak is van de jeuk en de haaruitval.

Advertenties