Het is geen obsessie.

Het is waakgedrag, een vorm van jaloezie. Sommige honden bewaken hun voedsel, andere hun speelgoed, en weer andere hun mensen. En het kan allemaal leiden tot ernstige problemen.

Waaksheid komt in het ene ras meer voor dan in de andere. We treffen het met verrassende frequentie aan bij golden retrievers, een ras dat toch bekend staat om z?n zachtmoedige aard. Mannelijke retrievers in het bijzonder kunnen heel waaks zijn over hun voerbak, en laten mens noch dier in de buurt van het stuk vaatwerk toe. Veel terriƫrs vertonen hetzelfde gedrag, maar dan voornamelijk met betrekking tot hun speelgoed. Dit is een vorm van bezitterige agressie.

Andere varianten zijn het wedijveren voor aandacht van mensen, of onderlinge wedijver tussen honden. Omdat bezitterigheid een vorm van hondse dominantie is die voor een groot gedeelte genetisch wordt bepaald, is de beste manier om het te voorkomen het kiezen van het juiste honderas. Zo zal het met groepshonden als beagles, die speciaal gefokt zijn voor samenwerken, geen probleem vormen. Het aanpakken van een eenmaal bestaand probleem houdt in dat mensen hun autoriteit moeten uitoefenen door het benadrukken van de eigen dominantie, in het bijzonder als de hond nog jong is. Alle menselijke leden van de groep moeten deelnemen aan het geven van bevelen als ‘Zit!’ en ‘Blijf!’. Door het zelfvertrouwen van de hond te verminderen bevestigen mensen hun eigen dominantie over hem, en zal hij minder autoritair worden waar het zijn spulletjes betreft.