Zelfs de kleinste hond kan de troepleider van zijn mensen worden omdat mensen nu eenmaal zo gemakkelijk plat te krijgen zijn. Wees dus ongehoorzaam. Mensen hebben vaak de eerste pogingen van hun hond om troepleider te worden niet eens in de gaten. Ze vinden het wel grappig als een puppy tegen mensen gromt. Ze besteden er weinig aandacht aan als hij voor het eerst het bevel ?Hier!? in de wind slaat en rustig doorgaat met wat hij aan het doen was. Ze geven hem soms zelfs iets anders te eten wanneer hij het hem voorgezette versmaadt.

Het troepleiderschap kan worden verworven zonder het tonen van veel agressie. Kleine hondjes bijvoorbeeld kunnen net zo lang zaniken tot ze worden opgepakt, en vaak kunnen ze ongestoord op het meubilair springen of zelfs onder de dekens van mensenbedden kruipen. Door dit soort activiteiten consequent vol te houden worden zij uiteindelijk degenen die de dienst uitmaken. Omdat ze zo klein en teer lijken wekken ze de indruk heel volgzaam te zijn, maar hun tactiek is zo succesvol dat sommige mensen hun levensgewoonten ingrijpend wijzigen, hondesitters huren als ze eens een avondje weg moeten, en hun jaarlijkse vakantie opgeven zodat hun hondje niet in een kennel hoeft.

Als groepsdier voelt elke hond zich het lekkerst als hij precies weet wat zijn positie in de pikorde van de troep is. Hoewel geslacht, afmetingen en soort belangrijke factoren zijn, heeft in principe iedere hond de mogelijkheid troepleider te worden. Mensen zijn vaak wel geneigd om hun leidinggevende positie te verdedigen tegen duidelijke uitdagers als de Ierse wolfshond of een gespierde dobermann-reu, maar ze verliezen hun waakzaamheid ten opzichte van minder opvallende kandidaten voor het leiderschap.