Posts Tagged ‘dierenartsbezoek’

Hoe kan ik het beste mijn angst en paniek bij het bezoeken van de dierenarts onder controle houden?

De eerste indruk bepaalt alle latere, en daarom is het heel vervelend dat de allereerste keer dat een hond bij de dierenarts komt gewoonlijk is om een injectie te krijgen.

Dit is een onvermijdelijke onaangenaamheid, dus verder moet het bezoek zo plezierig mogelijk worden gemaakt.

Vaak is de hond al bang omdat hij net voor het eerst van zijn leven in een auto heeft gereden, er mensen om hem heen zijn die hij niet kent, en hij van andere dieren geluiden waarneemt die duiden op ongemak of gevaar. In het beste geval heeft de dierenarts een schoon terreintje waar de pup kan worden neergezet om weer wat stevig op de trillende pootjes te komen. Hij zal waarschijnlijk meteen zijn blaas willen ledigen, en als hij bovendien een snoepje ontvangt om aan te snuffelen en van te smullen, is de eerste indruk toch tamelijk positief.

Mensen brengen vaak hun eigen angst voor dokters- of tandarts-bezoek op hun hond over.

Zelfs heel jonge pups zijn zeer gevoelig voor de manier waarop mensen zich gedragen. Hondebezitters maken zich vaak onnodig zorgen dat de dierenarts hun zal vertellen dat die nieuwe pup maar niks is, helemaal vol zit met parasieten, vier linkervoeten heeft of in feite een vermomde rat is. Zij vrezen ook dat de pup bang zal zijn of pijn zal lijden. De jeugdige pup pikt die gevoelens van zijn eigenaar feilloos op en wordt op zijn beurt ook nerveus.

Mensen moeten zich zo ontspannen mogelijk gedragen als ze met hun hond naar de dierenarts gaan. Eenmaal op de onderzoektafel moet de hond op zijn eigen niveau worden benaderd. Hij moet in staat zijn naar de dokter toe te lopen en hem te onderzoeken.

Wanneer dit heeft plaatsgevonden worden de rollen omgedraaid en onderzoekt de dokter de hond. Sommige honden vinden injecties pijnlijker dan andere.

Rassen als labradors hebben vaak nauwelijks in de gaten dat er iets gebeurd is, terwijl Cavalier King Charles spaniels moord en brand schreeuwen alsof het einde der wereld daar is. Aangezien de meeste honden zich niet op twee dingen tegelijk kunnen concentreren, is dit het juiste moment om de aandacht met een versnapering af te leiden. De injectie wordt toegediend juist als de pup bezig is zijn nieuwverworven snoepje te besnuffelen of op te eten. Als deze eerste gang naar de dierenarts prettig is, zijn toekomstige bezoeken makkelijker.

Thuis kunnen mensen de bek van de hond openen, in z’n oren gluren, tussen z?n vacht neuzen, zijn staart optillen en hem op andere dierenartsachtige wijze ‘onderzoeken’. Deze gewenning is heel belangrijk, want makkelijke honden worden grondiger onderzocht, waardoor de diagnose sneller en makkelijker gesteld kan worden.

Ik ben gemeen en slecht. Wat voor soort muilkorf moet ik gebruiken?

Een muilkorf dient de hond in staat te stellen moeiteloos te ademen en te hijgen; bij voorkeur moet hij er zelfs door kunnen drinken, maar hij mag er beslist niet door kunnen bijten.

Iedere hond moet worden gemuilkorfd als hij in een situatie komt waar rekening moet worden gehouden met bijten.

Zelfs de zachtste, vriendelijkste hond is soms geneigd tot bijten wanneer hij pijn heeft Als een hond gewond is geraakt moet hij onderweg naar de dierenarts tijdelijk worden gemuilkorfd.

Vertegenwoordigers van rassen die bekendstaan vanwege hun neiging tot bijten moeten altijd worden gemuilkorfd wanneer ze voor het eerst kruipende kinderen ontmoeten. Kinderen willen honden geen pijn doen, maar het is voor een hond nu eenmaal geen pretje om aan z?n haar getrokken te worden.

Uitsluitend wanneer mensen ervan overtuigd zijn dat er geen enkel gevaar is, mag een ongemuilkorfde hond zich bij jonge kinderen bevinden, en dan nog uitsluitend in gezelschap van volwassenen.

Sommige honden zijn onvoorspelbaar, en die moeten worden gemuilkorfd bij iedere gelegenheid waarbij ze hun eigen territorium verlaten. Dit betekent een muilkorf bij dierenartsbezoek, op wandelingen, bij het buiten spelen, en in alle gevallen waarin ze niet aan de lijn zitten.

Sommige mensen vinden het leuk om hun honden te voorzien van zware, met metaal beslagen leren muilkorven. Dit soort muilkorf is onprettig voor de hond, en ook onnodig. De voorkeur gaat uit naar een mandachtige muilkorf die een vrije luchtcirculatie toelaat, of een kegelvormig exemplaar van nylon dat over de neus gaat, maar voldoende ruimte overlaat voor de tong bij hijgen of drinken.

In eerste instantie hebben honden een hekel aan muilkorven, maar als ze er voorzichtig aan worden gewend leren ze ze snel te accepteren, en ze te dragen met een air van nonchalance.

Advertenties