Posts Tagged ‘dominant’

Ik ben gek op touwtrekken, maar mijn mensen willen het niet meer met me doen omdat ik boos word als ik verlies. Zijn er andere leuke spelletjes die ik met hen kan spelen?

Touwtrekken is geen geschikt spel om te spelen met een dominante hond die altijd wil winnen, want iedere keer dat ze wint betekent een nieuwe kerf in de kolf van haar revolver en ze stijgt een stapje in de pikorde van de groep.

Dit soort activiteiten is wel geschikt voor een minder dominante hond, maar alleen als de mensen altijd winnen.

De beste spelen zijn die waarin de mens alles goed in de hand heeft. Eenvoudig en functioneel is verstoppertje spelen. Dit kan zowel binnen als buiten plaatsvinden. Een voorwerp of een persoon wordt verstopt en de hond dient vervolgens te gaan zoeken. Betreft het een voorwerp met een duidelijke geur, zoals een rubber speeltje, dan kan men ervan op aan dat de hondeneus het vindt, maar desondanks moeten mensen aanmoedigend beginnen te roepen zodra de hond in de buurt komt.

Het verstoppen van mensen is moeilijk maar ook heel leuk, want het stimuleert het hondebrein om uit te pluizen waar de slimmerik zich verstoken zou kunnen hebben. Dit is een uitstekende mentale oefening voor het dier, die tezelfder tijd haar positie als lid van de groep bevestigt.

Waarom ben ik gek op mijn bazinnetje maar heb ik een bloedhekel aan haar man?

Er is een goede kans dat zij lekkerder ruikt dan hij.

Honden kunnen jaloers zijn, en dan willen zij datgene beschermen waarvan zij denken dat het van hen is.

In iedere relatie tussen honden en mensen wordt een specifiek mens de opperste troepleider. Wie dit is varieert van gezin tot gezin. In sommige gezinnen verheft de hond degene die haar voedt en met haar wandelt tot leider, dit is niet zelden een vrouw.

In andere gevallen verkiest de hond de persoon met de diepste, strengste stem tot opperhoofd, en dat is meestal een man. Honden die een man als leider kiezen hebben vaak zelf iets dominants in zich.

Seks en jaloezie zijn belangrijker factoren aangaande het prefereren van vrouwen boven mannen. Honden die in een vrouwelijke omgeving worden grootgebracht raken gewend aan vrouwenstemmen en vrouwengeuren. Ze voelen zich prettig en zeker in gezelschap van vrouwen omdat hun gedrag, uiterlijk, bewegingen, geuren en geluiden allemaal bekend en vertrouwd zijn. Als de hond een reu is, krijgt hij ook bezittersneigingen met betrekking tot ?zijn? vrouw, en hij zal zich bedreigd voelen als hij mannen ruikt.

 Hondenjaloezie is bepaald niet zeldzaam. Sommige honden gaan zelfs zo ver dat zij een echtgenoot verhinderen bij de vrouw van zijn hart in bed te stappen. “Ze is van mij!” geeft zo’n hond te kennen als hij z’n tanden in het harige mannenbeen zet. Deze vorm van hondse haat kan worden verminderd door de man enkele plezierige verantwoordelijkheden te laten overnemen, zoals het voeden van en spelen met de hond.

Waarom laat ik teefjes links liggen maar toon ik interesse in gecastreerde reutjes?

 

Homoseksualiteit komt voor bij veel zoogdiersoorten, maar het opgewonden raken door een gecastreerde reu houdt niet per se de wens tot paring in.

Als een hond echt homoseksueel was dan zou hij trachten te paren met mannetjes in plaats van met vrouwtjes. Dit gebeurt echter hoogst zelden.

Sommige mannetjes zijn onverschillig  jegens vrouwtjes, en nemen geen enkele notitie van de dames die demonstratief hun bereidwillige achterwerk tonen en anderszins, opdringerig doen.

Ongeïnteresseerde honden zijn vaak zeer op mensen gericht en hebben geen seksuele ervaring; maar ook in mannetjes zijn zij niet geïnteresseerd.

Dat sommige reuen gecastreerde soortgenoten trachten te beklimmen komt door twee verwante oorzaken. De eerste is dat ze geprobeerd hebben alle mogelijke andere zaken te bestijgen, maar zonder succes. Ze hebben getracht met teefjes te paren maar werden weggejaagd; ze hebben het met reuen geprobeerd en werden gebeten; maar toen ze hetzelfde bij een castraat probeerden werden ze niet gebeten en evenmin weggejaagd, dus gingen ze door. Een les was geleerd.

De verwante tweede oorzaak is dominantie. Beklimmen en dan met het bekken stoten is duidelijk seksueel, maar het is ook symbolisch dominant Een hond beklimt en bestoot een andere hond om eenvoudig te tonen dat hij de baas is. Zelfs teefjes willen zich wel eens op deze manier gedragen.

Het beklimmen van een gecastreerd mannetje kan onder bepaalde omstandigheden een zuiver seksuele handeling zijn, maar onder andere omstandigheden is het slechts vertoon van autoriteit.

Waarom wil ik niet delen en neem het liefst het eten van een ander?

Jaloezie is een natuurlijk onderdeel van hondegedrag, en jaloezie met betrekking tot voedsel is een van de meest algemene manifestaties.

Zelfs als een hond het grootste, prachtigste, sappigste, viezigste en lekkerste bot heeft dat op de wereld bestaat, dan nog zal hij geneigd zijn een miezerig kippepootje waarmee een andere hond rondloopt eveneens te begeren.

Deze houding is een integraal onderdeel van groepsgedrag.

In de groep houdt degene die deelt minder over, maar als je neemt heb je meer, waardoor je lichamelijk sterker wordt en opschuift in de naar leiderschap voerende pikorde.

Huishonden tonen hun autoriteit op dezelfde manier: de nemers zijn dominanter dan de delers.

Huishonden hebben nog een andere reden voor dominant gedrag. Zij scharen wat jaloezie omtrent bezittingen aangaat mensen gemakshalve onder de honden want in feite denken de meeste viervoeters dat mensen ook inderdaad honden zijn en mensenvoedsel ruikt en smaakt heel wat beter dan wat de hond in zijn eigen bakje vindt.

Dus als de familie plaatsneemt voor de maaltijd, heeft de hond twee goede redenen om datgene wat zijn mensen eten te preferen boven wat hij zelf krijgt.

De eenvoudige en effectieve methode die mensen moeten toepassen om van dit probleem af te komen is de hond nimmer iets van tafel te geven, en hem pas te voeden als ze zelf klaar zijn met eten. Als hij de mensen als eersten ziet eten begrijpt hij dat dit onaantastbare groepleiders zijn want die eten immers het eerst.

Dit zal zijn dominantie verminderen, evenals zijn natuurlijke drang om datgene te begeren wat de mensen hebben. Zijn wens om te bezitten wat een andere hond heeft zal er niet door verminderen, dus als twee honden elk een bot krijgen dienen ze om conflicten te voorkomen hun maaltijd in verschillende vertrekken te nuttigen.

Waarom beheers ik soms mijn blaas niet als het baasje thuiskomt?

Honden die hun blaas ledigen bij het begroeten van mensen, hebben een lage dunk van zichzelf. Om ermee op te houden dienen zij hun zelfvertrouwen te vergroten.

Mensen moeten altijd bovenaan staan in de hiërarchie van de hondengroep. Alle honden moeten onderdanigheid betuigen als hun mensen thuiskomen, maar een vriendelijk kwispelen met de staart is daartoe voldoende.

Uitgebreider tekenen van onderworpenheid zoals janken, kruipen, op de rug rollen of, erger nog, op de rug rollen en plassen, zijn overbodig.

In hun onwetendheid bevestigen mensen vaak hun leiderschap door van hun grote hoogte neer te buigen en de hond een vriendelijk klopje op de bol te geven. Overkomt dit een onzekere hond, dan zal deze zichzelf benatten. Om het probleem te voorkomen dienen mensen het te snel aanraken van een onzekere hond vermijden; bij het betreden van de woning moeten zij zelfs geen oogcontact maken. Na een minuut of wat kunnen ze bukken of hurken om hun lengte wat minder imponerend te maken, en dan kunnen ze (nog steeds oogcontact vermijdend!) een opwaarts gekeerde handpalm uitsteken en de beslissing tot toenadering aan de hond overlaten. Komt de hond dichterbij dan kriebelt de mens haar onder de kin, maar kijkt haar nog niet aan en spreekt evenmin.

Volkomen natuurlijke mensenbegroetingen zoals oogcontact een een hartelijk ‘Hallo!’ komen op een hond over als dominerend gedrag. Als mensen dit gedrag vermijden kan de onzekere hond enig zelfvertrouwen verwerven. Als dit gebeurt zal zij zeker de beheersing over haar blaas hervinden.

Advertenties