Posts Tagged ‘gedrag’

Ik vind het prettig om mensen te domineren en hun leven zo ellendig mogelijk te maken. Hoe lang zou ik dat kunnen volhouden?

Honden kunnen mensen net zo lang domineren als de mensen, het toelaten, en soms is dat het hele hondeleven lang.

Sommige mensen zijn emotioneel afhankelijk van hun honden, en worden door de dieren moeiteloos ingepakt. Anderen hebben geen flauw benul van hondegedrag, en voor ze het weten zijn ze als was in de poten van hun huisdier.

Emotioneel afhankelijke mensen zijn het makkelijkst te domineren. Om hun eigen persoonlijke redenen die enorm kunnen variëren, investeren deze mensen een emotioneel vermogen in hun honden. Omgekeerd staan ze hun hondse levensgezellen toe troepleiders te worden: de hond krijgt het soort eten dat hij wenst op het tijdstip waarop hij het wenst, de hond bepaalt waar en bij wie hij slaapt, de hond houdt bezoekers buitenshuis, en hij bepaalt op eigen houtje of en zo ja wanneer zijn vacht verzorgd mag worden.

Andere honden zien kans dominant te worden en te blijven, niet vanwege de emotionele afhankelijkheid van hun mensen, maar doordat deze mensen niet begrijpen hoe subtiel het hondegedrag in elkaar steekt. De dominantie van de hond is voorbij zodra de onwetendheid van zijn mensen omtrent het hondse gedragspatroon voorbij is. Zodra de mensen in de gaten hebben wat de hond in feite aan het doen is, zodra ze alle hondse voorrechten intrekken, zodra ze ophouden met hem iets voor niets te geven, zodra ze hem bevelen netjes te gaan zitten alvorens hem te voeden, hem opdragen te gaan liggen om verzorgd te worden; dan nemen de mensen eindelijk het leiders-heft in eigen handen, en maken een einde aan de ongewenste dominantie van hun hond.

Waarom krijg ik soms die vreemde drang om mensen in hun enkels te bijten als ze op het punt staan de kamer te verlaten?

Dit is een wonderlijk aangeleerd gedrag dat een eenvoudige maar effectieve manifestatie vormt van de behoefte om baashond te zijn.

Wanneer mensen bijeen zijn in gezelschap van zo’n potentiële enkelbijter, achten ze het dier gewoonlijk een niet-stemhebbende deelnemer aan de vergadering, maar de hond denkt daar anders over.

Hij vindt zichzelf de voorzitter. Hij vindt het prettig zichzelf te beschouwen als het centrale punt van elke activiteit, en gaat ervan uit dat de mensen bijeengekomen zijn voor zijn genoegen. Hij gedraagt zich uitstekend, begroet eenieder op sociale wijze, wisselt met de bezoekers van gedachten over het weer, vraagt naar de kinderen en is ook verder een toonbeeld van belangstelling en aanhaligheid: hij nodigt mensen daadwerkelijk uit om hem te aaien en toe te spreken. De volmaakte gastheer.

Maar zodra de gasten vertrekken ondergaat de hond een plotselinge persoonlijkheids-verandering. Hij heeft het gezelschap zeer gewaardeerd en wil niet dat het vertrekt; hetgeen de mensen desondanks zonder zijn toestemming willen doen. Derhalve bijt hij in enkels. Deze procedure is heel zinvol en effectief: bijt in een vertrekkende enkel en je wordt niet alleen prompt het middelpunt van alle aandacht, maar je bevestigt bovendien je eigen autoriteit en verhindert dat je gasten vertrekken.

En omdat het werkt doet de hond bij het eerstvolgende menselijke bezoek precies hetzelfde.

Mensen kunnen deze vorm van hondendominantie voorkomen door de hond in het geheel niet tot het gezelschap toe te laten of, wat eigenlijk nog eenvoudiger is, hemzelf enige tijd voor het vertrek van de gasten eruit te zetten.

Waarom probeer ik te rijden op alles, zoals kussens, knieën, katten, alles? Ben ik gewoon oversekst?

 

Dit is het gedrag van jonge, of oversekste, of onervaren honden. Net als bij potloodventen zijn dit typische activiteiten van ‘s mensen beste vriend die nooit de gelegenheid krijgt om zijn seksuele avances te richten op andere honden.

De meeste honden bereiken hun puberteit in de privacy van een mensenhuishouden. Hoewel er veel families zijn met meer dan één hond, woont het merendeel van de honden toch alleen met zijn mensen.

Dit betekent dat wanneer de eerste seksuele drang opkomt, zij geen andere honden hebben om samen te experimenteren, dus kiezen ze datgene wat wel voorhanden is, zoals een mens, een kussen of zelfs een kat.

Masturbatie is een doodnormale honde-activiteit, maar de meeste mensen vinden het onaangenaam en storend, in het bijzonder wanneer de hond het doet ten overstaan van of zelfs met een bezoeker.

Sommige honden hebben hun favoriete kussen en slepen dit mee naar een stil hoekje voor wat afgezonderde stimulatie. Andere honden, afhankelijk van hun afmetingen, geven de voorkeur aan menselijke ellebogen of knieën. Zachte speelgoederen zijn volgens sommige honden speciaal ontworpen als seksueel hulpmiddel.

Een krachtig ‘Nee!’, gecombineerd met een minuut afzondering in een stille en lege kamer iedere keer als de hond masturbeert, zal het plezier zodanig wegnemen dat het aanstootgevende gedrag binnen een paar weken geheel verdwijnt.

Als een jonge hond niet wordt berispt zodra hij begint met masturberen, dan wordt het al gauw een ingeworteld gedrag dat later veel moeilijker valt uit te bannen.

Advertenties