Posts Tagged ‘grote rassen’

Waarom laten mijn mensen mij geen lichaamsbeweging nemen? Ze zeggen dat ik niet van mijn lijn af mag voordat ik volwassen ben.

Mensen maken zich vaak overbodig zorgen dat een pup zichzelf schade zal berokkenen als hij op jonge leeftijd te veel lichaamsbeweging krijgt.

Zolang deze activiteiten niet extreem zijn, is er geen reden waarom hij niet van de lijn mag om zich over te geven aan typisch puppy-achtige baldadigheid.

Wolvenjongen doen dit ook, en ondervinden er geen nadeel van.

Er is een voorzichtige uitzondering en die betreft reusachtige, snelgroeiende rassen als Sint Bernhard en Deense doggen. Deze rassen groeien onnatuurlijk snel. Veel mensen denken ten onrechte dat deze honden geen ontlijnde lichaamsoefening mogen hebben totdat ze volwassen zijn. Dat is niet waar. Hun snelle groei maakt hen kwetsbaar voor beenderproblemen, maar vermijding van lichaamsbeweging is niet het juiste antwoord. Deze honden hebben een evenwichtig dieet nodig met niet te veel maar ook niet te weinig calcium en fosfor. Vlees bevat veel fosfor en weinig calcium. Fosfor verhindert de opname van kalk in de botten waar het zo noodzakelijk is, dus een fosforrijk dieet is slecht voor alle honden maar vooral voor de snelst groeiende. Een dieet dat net iets meer kalk dan fosfor bevat, gecombineerd met vitamine D, zorgt voor een goede botontwikkeling.

Zolang een pup goed gevoed wordt, kunnen zelfs reuzerassen dagelijks van hun lijn af om een redelijke hoeveelheid lichaamsbeweging te nemen.

Ik begrijp niet waarom mijn poten pijn doen als ik ‘s-morgens opsta, terwijl het overgaat als ik wat lichaamsbeweging heb gehad.

Dit wordt veroorzaakt door een geleidelijke vermindering van de natuurlijke smeermiddelen in de gewrichten, verbonden met een lichte, maar chronische vorm van gewrichtsontsteking of arthritis.

Grote rassen hebben vaker last van deze problemen dan kleinere.

Veel rassen, zoals Duitse herders en labrador retrievers, kennen een groot aantal gevallen van erfelijke artritis van het heupgewricht of dysplasie. Zolang de honden jong zijn met sterke spieren met een goede tonus levert deze artritis geen problemen op, maar naarmate de leeftijd vordert kan verlamming optreden. Andere rassen, zoals rottweilers en Pyrenese berghonden, worden vaak geboren met schoudergewrichtsproblemen. Hoe geringer het probleem, hoe geringer de kans dat het op jonge leeftijd verlamming zal veroorzaken, maar later in het hondeleven zal het gewricht pijnlijk worden.

Deze gewrichten zijn het pijnlijkst na een periode van rust, en daardoor treedt de tijdelijke verlamming vooral op als de hond zich voor het eerst weer gaat bewegen. Na enige oefening vermindert het ongemak. Deze honden moeten nooit plotseling overdreven lichaamsoefeningen doen, want dat verergert de problemen. Ze zijn het best gebaat bij een kalme dagelijkse lichaamsbeweging, en kunnen goed reageren op non-steroïdale ontstekingsremmers als aspirine, dat soms behalve therapeutisch ook wel preventief wordt toegediend.

Advertenties