Medicijnopname door middel van een injectie is de betrouwbaarste manier en, vreemd genoeg, vaak ook de minst hinderlijke.

In bepaalde gevallen, zoals suikerziekte, is het ook de enige manier waarop medicijn kan worden toegediend. Insuline-injecties worden gegeven met een heel dunne naald onder de huid van de nek, een van de minst gevoelige delen van het lichaam.

Omdat het deel uitmaakt van de dagelijkse routine en niet bijzonder schokkend is, trekken de meeste honden zich er niets van aan. Veel mensen hebben een diepgewortelde afkeer van naalden. Ze willen op die manier geen medicamenten toegediend krijgen en daarom haten ze ook het idee om zelf op die manier medicijnen te verstrekken. Daarom zitten de meeste middelen in vloeistof, capsule of tablet.

Menselijke voorkeuren worden echter niet noodzakelijkerwijs gedeeld door hondachtigen. Sommige honden vinden het oraal innemen van medicijnen de gemeenste marteling die mensen voor hen hebben uitgevonden. Ze klemmen hun kaken stevig dicht, en als ze al bereid zijn de bek te openen dan willen ze die nog wel eens sluiten rond de vingers die de medicijn toedienen.

Vloeistoffen kunnen nog moeilijker zijn, vooral als ze de hondebek ingevoerd worden met een lepel. Plastic spuitjes zijn in zo’n geval handig. Het met de medicinale vloeistof gevulde spuitje wordt voorzichtig leeggespoten in de hondebek, waarbij er goed op wordt gelet dat er niets in de luchtpijp terechtkomt.

Capsules en pillen leveren weer andere moeilijkheden op. Vooral kleine honden schijnen merkwaardige ruimten in hun bek te bezitten, waarin ze pillen urenlang kunnen verbergen alvorens ze uit te spugen. Speciale plastic pillenduwers kunnen worden gebruikt, maar die methode kan gevaarlijk zijn. De voorkeur gaat uit naar het verstoppen van de medicijn. Met stukjes vlees doe je wonderen, evenals met brokjes kaas, hoewel sommige antibiotica niet samen met zuivelprodukten gegeven moeten worden.

Als een hond niet eet maar toch zijn medicijn moet hebben, is er geen alternatief dan zijn bek te openen, kop achterover, en het gehate object zover mogelijk in de slokdarm te mikken. Vervolgens houden wij de bek dicht en masseren de keel.

Droge pillen kunnen worden gesmeerd met plantaardige olie. Ook kan men een paar druppels water in de dichtgehouden bek spuiten. Een lik over de neus betekent dat het medicijn naar binnen is. Omdat honden altijd op bevel moeten ‘komen’, dienen mensen dit bevel nimmer te geven voor iets onplezierigs als het toedienen van een pil.