Jaloezie is een natuurlijk onderdeel van hondegedrag, en jaloezie met betrekking tot voedsel is een van de meest algemene manifestaties.

Zelfs als een hond het grootste, prachtigste, sappigste, viezigste en lekkerste bot heeft dat op de wereld bestaat, dan nog zal hij geneigd zijn een miezerig kippepootje waarmee een andere hond rondloopt eveneens te begeren.

Deze houding is een integraal onderdeel van groepsgedrag.

In de groep houdt degene die deelt minder over, maar als je neemt heb je meer, waardoor je lichamelijk sterker wordt en opschuift in de naar leiderschap voerende pikorde.

Huishonden tonen hun autoriteit op dezelfde manier: de nemers zijn dominanter dan de delers.

Huishonden hebben nog een andere reden voor dominant gedrag. Zij scharen wat jaloezie omtrent bezittingen aangaat mensen gemakshalve onder de honden want in feite denken de meeste viervoeters dat mensen ook inderdaad honden zijn en mensenvoedsel ruikt en smaakt heel wat beter dan wat de hond in zijn eigen bakje vindt.

Dus als de familie plaatsneemt voor de maaltijd, heeft de hond twee goede redenen om datgene wat zijn mensen eten te preferen boven wat hij zelf krijgt.

De eenvoudige en effectieve methode die mensen moeten toepassen om van dit probleem af te komen is de hond nimmer iets van tafel te geven, en hem pas te voeden als ze zelf klaar zijn met eten. Als hij de mensen als eersten ziet eten begrijpt hij dat dit onaantastbare groepleiders zijn want die eten immers het eerst.

Dit zal zijn dominantie verminderen, evenals zijn natuurlijke drang om datgene te begeren wat de mensen hebben. Zijn wens om te bezitten wat een andere hond heeft zal er niet door verminderen, dus als twee honden elk een bot krijgen dienen ze om conflicten te voorkomen hun maaltijd in verschillende vertrekken te nuttigen.