Honden vrijen van nature veilig: beide seksen wassen ogenblikkelijk na de paring hun geslachtsdelen.

Maar er zijn situaties waarin menselijke hulp seks nog veiliger kan maken.

In meerdere werelddelen, maar vooral in Noord-Amerika, kan de onplezierige Brucella-infectie bij de paring worden overgedragen. Hoewel deze ziekte zich openbaart in koorts, gezwollen klieren en pijnlijke gewrichten, vertonen niet alle honden die dragers van de bacterie zijn ook de symptomen. Reuen en teefjes kunnen beide symptoomloze drager zijn, en zonder dat iemand het weet de ziekte doorgeven bij iedere keer dat ze paren. In de Verenigde Staten is dit een der meest voorkomende oorzaken van onvruchtbaarheid bij honden. Er bestaat geen vaccin tegen Brucellose, maar dekreuen dienen elke drie maanden een bloedtest te ondergaan, en vlak voordat een teefje door zo?n reu gedekt wordt zou haar bloed eigenlijk ook getest moeten worden, maar daar moeten de mensen zelf voor zorgen.

Anti-conceptie is een heel andere zaak.

Teefjes kunnen kiezen tussen twee medische vormen van anti-conceptie: de naald en de pil.

Beide methoden verhinderen de ovulatie en komen qua veiligheid dicht in de buurt van de 100 procent, want als een teefje niet ovuleert wil ze ook niet paren.

Om veiligheidsredenen moet de voorkeur worden gegeven aan de pil of een daarmee overeenkomende hoeveelheid druppels in het voedsel, boven de langdurig werkende injecties.

Alle methoden brengen echter de mogelijkheid van een verhoogde kans op infectie van de baarmoeder met zich mee.