Honden hebben soms last van hun anaalklieren.

Anaalklieren zijn een onderdeel van de apparatuur waarmee een hond zijn territorium markeert. Na een drol te hebben geproduceerd knijpt de hond de afscheiding uit zijn anaalklieren eroverheen, en geeft er aldus zijn eigen duidelijke en unieke geur aan.

Sommige honden zoals spaniels en teckels hebben anaalklieren die anatomisch gezien nogal beroerd gelokaliseerd zijn en niet geregeld worden geleegd. Naarmate ze voller worden gaan ze irriteren, dus ledigt de hond ze kunstmatig door likken of door wat sommige kenners plastisch omschrijven als ‘sleetje rijden’.

De afscheiding heeft een duidelijke geur die mensen onaangenaam vinden. Als anaalklieren geïfecteerd raken vullen ze zich niet met de normale afscheiding maar met pus, waarvan zelfs honden de geur afstotelijk vinden. De afscheiding is soms bloeddoorlopen en de hond besteedt toenemende delen van de dag aan het verzorgen van het achterwerk. Als dit eenmaal het geval is wordt het tijd de anaalklieren door de dierenarts met een antibiotische oplossing te laten uitspoelen.

Als de klieren chronisch problemen blijven opleveren worden ze ook wel operatief verwijderd. Om infectie te voorkomen kan de dierenarts mensen leren hun hond te helpen door zelf de klieren leeg te drukken, in plaats van te vertrouwen op de hond zelf om dat door likken en ’sleetje rijden’ te bereiken.