Dit is een unieke vorm van huidprobleem waarvoor geen lichamelijke oorzaak bekend is.

Opgewekte labradors en ontspannen Duitse herders geven zich vaak over aan deze vorm van dwanggedrag.

Honden likken daarbij alleen bepaalde plaatsen, vrijwel altijd het laatste gewricht van de voorpoten. Als een hond in sfinxhouding ligt is dit ook de makkelijkste plaats om te likken.

Hij begint met een enkele verzorgende lik maar gaat vervolgens door. Soms likt hij zo lang dat hij er moe van wordt en in slaap valt met zijn tong nog in likpositie uit de bek hangend. Na een paar weken likken wordt de huid donker van kleuren het haar verdwijnt Uiteindelijk breekt de likker door zijn eigen huid heen, komt weefsel met een ziltige smaak tegen en begint het allemaal steeds interessanter te vinden. Als zijn mensen niet ingrijpen zal hij, aan zichzelf overgelaten, tot op het bot doortikken.

In eerste instantie is dit eerder een psychische dan een lichamelijke kwaal, die overeen komt met wat bij mensen wel obsessief-compulsief gedrag genoemd wordt De mens kan trachten de betrokken plekken met iets onsmakelijks in te smeren, maar de meeste honden likken rustig door. Als medicatie noodzakelijk is, reageert de hond vaak gunstig op de medicijnen die mensen bij bovengenoemd gedrag krijgen; bovendien moet de beschadigde huid geheel hersteld worden, want anders begint de hond als de behandeling ophoudt prompt opnieuw met likken.